سلام
بالاخره بعد از کلی کلنجار رفتن به فوتو شاپ پوستر ساختن رو یاد گرفتم
امیدوارم خوشتون بیاد
نقد فیلم مهمان:
(که البته این نظر من نیست و از اینترنت پیداش کردم)
کمدي «مهمان» امسال در گروه اکران نوروزي سينماها روي پرده رفت و در کنار «اخراجي ها» توانست به فروش خوبي هم دست پيدا کند.
اين فيلم چهارمين ساخته سينمايي «سعيد اسدي» در مقام کارگردان محسوب مي شود.
«مهمان» يک کمدي ساده خانوادگي است که صرفا براي جلب توجه مخاطب و موفقيت در گيشه توليد شده است. شايد مهمترين نقطه ضعف و کاستي اين فيلم را بتوان در سوژه تکراري و ساختار ضعيف داستان آن مورد اشاره قرار داد: دختر امريکايي تحت تاثير تبليغات منفي يک فيلم سينمايي به خانواده نامزد ايراني اش مظنون مي شود و براي آشنايي بيشتر و کسب اطمينان به ايران سفر مي کند. کرولاين در نخستين روز ورود به ايران از خانه مي گريزد و با يک راننده تاکسي آشنا مي شود.
اين طرح ساده داستاني ، يا نمونه هاي مشابه آن بارها و بارها دستمايه توليد فيلمهاي سينمايي قرار گرفته اند و البته به واسطه جذابيت هاي کميک و پرداخت سينمايي عموما هم مورد توجه مخاطبان عام بوده اند. اما مساله مهم اين است که سادگي و کليشه اي بودن اين طرح و داستان و تکيه صرف بر مولفه هاي کمدي ممکن است کيفيت کار را بشدت دچار اشکال کند.
مهمان بيشتر از آن که مقيد به قواعد داستاني باشد و براساس يک ساختار منسجم و سينمايي شکل بگيرد، فيلمي متکي بر عناصر کميک است. در واقع کارگردان داستان را بهانه اي براي خلق و پرداخت کمدي قرار داده و از کمدي به نفع جلب مخاطب استفاده کرده است.
داستان مهمان با ورود کرولاين به ايران شروع مي شود و پس از مقدمه چيني به فرار او از منزل نامزدش مي رسد؛ دقيقا از همين جا به بعد است که کمدي آغاز مي شود و ترفندهاي جذب مخاطب در پرداخت روايت فيلم کاربرد پيدا مي کنند، اما متاسفانه اسدي چندان پايبند به خلق کمدي با کيفيت مناسب نيست و ادامه داستانش را عمدتا با کمدي گفتار و پند موقعيت کليشه اي ادامه مي دهد.کمدي موقعيت پس از مواجهه کرولاين با مجيد و همراهي آنها، تنها در چند مورد معدود مشاهده مي شود و تازه همين چند مورد هم باز تحت تاثير ارزش گفتاري اهميت و ارزش مي يابند. ضمن اين که اين موقعيت ها سطحي و کم مايه انتخاب و پرداخت شده اند. به عنوان مثال فرار کرولاين و مجيد از خانه آقاي محترم و صحنه تعقيب و گريز زري و مادر او با مجيد، موقعيت هايي هستند که از روي نمونه هاي آثار مشابه کپي برداري شده اند. بنابراين عمده پرداخت کمدي را در فيلم مهمان بايد در حوزه گفتار مورد بررسي قرار داد.
همراهي يک دختر خارجي که بتازگي فارسي را آموخته و دست و پا شکسته به اين زبان صحبت مي کند، با يک راننده تاکسي که به زبان کوچه بازاري صحبت مي کند، مسلما قابليت هاي کميک فراواني را به وجود مي آورد. تقابل کلامي اين دو شخصيت حتي به صورت عادي هم مي تواند باعث ايجاد خنده شود. پس طبيعي است که اسدي براي برجسته کردن اين ويژگي و بيشتر اهميت دادن به آن وسوسه شود و به دنبال کسب نتيجه از کاربرد اين ابزار ساده و دم دستي باشد.
کرولاين جمله يا کلمه اي را ادا مي کند و مجيد آن را نمي فهمد يا اشتباه متوجه مي شود. از طرف ديگر خيلي از اصطلاحات کوچه بازاري مجيد را هم کرولاين به اشتباه مي فهمد؛ همين ويژگي عاملي است که مي تواند تماشاگر را به خنده وادارد. اما بايد توجه داشت که هر گاه کمدي به سمت خنده صرف گرايش پيدا کند، براي رسيدن به هدفش از سطحي ترين ابزارها نيز استفاده مي کند.
فيلم سعيد اسدي صرف نظر از برخي شعارها که در پس داستان مي آيد، هدف خاص ديگري جز خندان تماشاگر ندارد. بنابراين براساس فصول زيادي از فيلم مي توان آن را يک کمدي تجاري دانست که تمايل زيادي به گرايش به هجو دارد.
بالا و پايين پريدن ها، در استخر افتادن ها، دعواها و... نمونه هاي غيرکلامي اين هجويه کميک هستند که البته بايد اعتراف کرد در رسيدن به هدفشان بسيار هم موفقند.
همان طور که ذکر شد، کمدي گفتار مهمترين ابزار اين موفقيت است اما در درجه دوم دو شخصيت مهم داستان ، يعني کرولاين و مجيد هم تاثير زيادي در رسيدن به اين هدف دارند. دختر ساده خارجي که بايد در کشوري ديگر مدام با چيزهاي تازه و عجيب آشنا شود، سر راه يک راننده تاکسي با مرام ايراني قرار مي گيرد و اتفاقا تا شب با او همراه مي شود. همين موقعيت اصلي به اندازه کافي مي تواند زمينه هاي ورود موقعيت هاي کوچکتر و کمدي گفتار را فراهم کند و آنها را دربرگيرد.
حالا مي توان بازي کرولاين پيچ و امين حيايي را هم به دو مورد فوق اضافه کرد. امين حيايي البته در مهمان يک تيپ شناخته شده و آشنا را به گونه اي اغراق شده بازسازي کرده است. اما در مقايسه با ضرورت هاي اثر و آنچه از او توقع مي رود، خوب کار کرده است. نحوه راه رفتن ، طرز اداي کلام و فيگورهايي که حيايي در مهمان از آنها استفاده مي کند بخش اعظمي از کمدي فيلم را مي سازند. از طرف ديگر چهره ساده و بازي نسبتا خوب کرولاين پيچ در نقش کرولاين هم در راستاي ديگر عناصر فيلم است. کرولاين قرار است براي شناخت خانواده نامزدش و همچنين جامعه ايراني سوار بر يک تاکسي تمام شهر را بگردد و از نزديک در مواجهه با اجتماع قرار گيرد. اين شخصيت بايد کنجکاو، ساده ، زودباور و شگفت زده باشد. کرولاين پيچ تقريبا چنين نقشي را ايفا مي کند.
**********
راستی بچه ها شما چیزی راجع بی فیلم جنایت و جنحه که آقا پوریا توش بازی کردن می دونین؟
من چیز های خیلی کمی میدونم یعنی میدونم که:
كارگردان :
حميدرضا محسني
نويسنده :
حميدرضا محسني
| خلاصه داستان : |
| درباره چند جوان است كه در پي حضور در ميهماني هاي شبانه و استفاده از قرص هاي توهم زا با موضوعي پيچيده گرفتار مي شوند. شبي در يكي از ميهماني ها، شخصي به قتل مي رسد و ماجرا با ورود پليس وارد مرحله تازه اي مي شود. |
و ساخته سال ۱۳۸۴ هست
بازیگران:
یه گزارشم از پشت صحنش تونستم گیر بیارم!(که در زیر میتونین ببینید):
گزارش پشت صحنه« جنايت و جنحه»
بلوار فردوس، پنج عصر
كيكاووس زياري
مجيد واشقاني
مهرانه مهين ترابي
خيابان هاي پهن بلوار فردوس در محله صادقيه تهران يكي از محل هاي اصلي فيلمبرداري فيلم «جنايت و جنحه» است. بلوار فردوس با وجود گروه سازنده اين فيلم، همچنان آرام و خلوت است و كمتر رهگذري را مي توان پيدا كرد كه براي تماشاي فيلمبرداري ايستاده باشد. شايد اين آرامش به خاطر گرماي هوا باشد. مهدي شباني، مدير فيلمبرداري و احسان صابريان، صدابردار آخرين مسايل را با همكاران و دستياران خود چك مي كنند.مجيد واشقاني، مدير توليد فيلم، كه يكي از نقش هاي اصلي را هم بازي مي كند، درباره حال وهواي فيلم مي گويد: «اين فيلم در ژانر جنايي و معمايي ساخته مي شود و همه تلاش گروه سازنده اين است كه فيلمي جذاب و متفاوت ارائه كند. قصه اين فيلم در باره چند جوان است كه در مهماني هاي شبانه از قرص هاي توهم زا استفاده مي كنند. يك شب در يكي از اين مهماني ها، شخصي به قتل مي رسد. اما قاتل مشخص نيست. ماجرا با ورود پليس وارد مرحله تازه اي مي شود.» واشقاني توضيح مي دهد كه تمام سكانس هاي فيلم را بعدازظهر و شب كاركرده اند.
به گفته او، صحنه امروز يكي از جذاب ترين صحنه هاي فيلم است. بهرام، يكي از شخصيت هاي اصلي فيلم- كه نقش او را پوريا پورسرخ بازي مي كند- در اين صحنه با يك فروشنده داروهاي ورزشي و مكمل هاي غذايي بازي دارد. نماهاي اين سكانس در داخل و خارج مغازه فيلمبرداري مي شود.فروشنده كه بدني ورزيده دارد، با زدن سيلي به گوش بهرام، او را به پياده رو مي اندازد. بهرام از پشت به زمين مي افتد.
فروشنده: چه طور اون موقع كه مي خواستي شيش ماهه قهرمان زيبايي اندام بشي، از اين حرف ها نمي زدي؟مگه من گفتم اين قدر آمپول بزني؟ مگه از من پرسيدي چه عوارضي داره؟ قبل از اين كه بازوهات رو بادكني، بايد اين فكرها رو مي كردي.
همزمان با حرف هاي فروشنده، بهرام از روي زمين بلند مي شود.
فروشنده: يه دفعه ديگه اين طرف ها پيدات بشه و از اين حرف ها بزني، فكت رو مي آرم پايين! هر كي ندونه، من مي دونم تو اون بازوها غير از باد هيچي نيست!
بهرام: (در حالي كه خاك هاي لباس خود را مي تكاند) من به همه مي گم عوارض اين داروها چيه. من مي گم كه همه تون دنبال استفاده هاي خودتونين و آينده و خانواده ما اصلاً براتون مهم نيست.
فروشنده: (با تمسخر) به بزرگترت بگو با من قهري! (مي خندد) تا احمق در جهانه، مفلس در نمي مانه. تا آدم هايي مثل تو هستن كه مي خوان بدون دردسر و زحمت بازو گنده كنن، توپ هم نمي تونه مارو تكون بده. حالام هري! بزن به چاك تا اون روم رو بالا نياوردي.
بعد از دوبار تمرين، اين صحنه از دو زاويه گرفته مي شود. اين سكانس به حدود ۱۰ نماي مختلف خرد مي شود كه بعد از يكي، دو برداشت مورد قبول حميدرضا محسني، كارگردان فيلم، قرار مي گيرد. در صحنه اي كه امروز در خيابان فيلمبرداري مي شود رضا رويگري، رضا آشتياني و مهرانه مهين ترابي، سه بازيگر اصلي ديگر فيلم، حضور ندارند.
«جنايت و جنحه» سومين فيلم بلند سينمايي حميدرضا محسني است. او فيلمسازي را حدود ۱۰ سال قبل با فيلم نوجوانانه «ابراهيم» (۱۳۷۴) شروع كرد و سپس «بوي بهشت» (۱۳۸۰)را ساخت. اين فيلمساز جوان درباره كار تازه خود مي گويد: «فيلمسازي را با ساخت فيلمي براي نوجوانان شروع كردم، اما« بوي بهشت» در يك دنياي كاملاً متفاوت رخ مي داد كه هيچ شباهتي به« ابراهيم» و دنياي كودكان و نوجوانان- كه علاقه خاصي به آن دارم- نداشت. با «جنايت و جنحه» دوباره به سراغ دنياي جوانان و نوجوانان و موضوع هاي اجتماعي رفته ام. اين همان دنيايي است كه مي خواهم خودم را به آن وصل كنم. بعد از اين هم مي خواهم فقط براي كودكان و نوجوانان فيلم بسازم. قصه فيلم «جنايت و جنحه » را نه سال پيش نوشته بودم. در اين سال ها، موقعيتي پيش نيامد تا آن را كارگرداني كنم. با توجه به شرايط امروزي احساس كردم بهترين موقعيت است تا آن را جلوي دوربين ببرم. تصورم اين است كه سينماي ما تا به حال با چنين موضوعي سروكار نداشته است. همه اميدم اين است كه كار خوبي از آب در بيايد و تماشاچي را جذب كند» .گروه قرار است بقيه صحنه هاي فيلم را در صادقيه و يكي، دونقطه ديگر تهران فيلمبرداري كنند. آنها دو روز آخر كار خود، در نيمه مهر، راهي شمال مي شوند تا چند صحنه باقي مانده را آن جا بگيرند
اگر کسی از شما چیز بیشتری در این مورد میدونین خواهشا به بقیه هم خبر بدید!.
********
اینم یه پوستر دیگه که خودم درست کردم:
امیدوارم خوشتون بیاد
|
+| نوشته شده توسط زهرا در شنبه
1386/02/01 و ساعت 17:1 |
